seminarium_I_Freud

W rozdziale „Koncept analizy” z I Seminarium Jacques Lacan podejmuje jedno z najbardziej drażliwych pytań psychoanalizy: czym naprawdę jest przeniesienie – afektem czy strukturą mowy? Lacan rozmontowuje wygodne przeciwstawienie „afektywno–intelektualne” i pokazuje, że to, co dzieje się w analizie, nie jest ani wyładowaniem emocji, ani korektą poznawczą, lecz pracą dyskursu.

Przechodząc przez miłość i nienawiść jako linie graniczne między wyobrażeniowym, symbolicznym i realnym, Lacan odsłania ich podwójny wymiar: narcystyczną fascynację i czynny dar skierowany ku byciu. Wprowadza też kluczowe pojęcie ignorantia docta – uczonej niewiedzy – jako etyczną pozycję analityka. A analiza nie polega na „wiedzeniu lepiej”, lecz na wprowadzeniu w dialektykę, w której podmiot może usłyszeć własne mówienie.

To także rozdział o czasie: przeniesienie jako motor i opór, milczenie jako punkt krytyczny, neurotyk obsesyjny czekający na śmierć pana, symboliczna inwestytura, która zmienia sens „jestem”. Lacan powraca tu do Freuda (Dora, Człowiek-Szczur) i ostrzega przed redukowaniem analizy do pedagogiki ego.

Pytania na seminarium:

  • Czy miłość w analizie jest możliwa bez wymiaru symbolicznego?
  • Czym różni się ignorantia docta od „nie-wiedzy” potocznej?
  • Dlaczego przeniesienie jest zarazem oporem i warunkiem analizy?
  • Co znaczy, że „dyskurs jest pracą”?

Zapraszamy do wspólnej pracy nad tekstem, który nieustająco kwestionuje – tak samo jak to ma miejsce podczas analizy.

Zapraszają: Joanna Szymańska i Marcin Piotrowski
Miejsce: ul. Ordynacka 11/1, Warszawa, I p. wejście A, sala 3 + platforma Zoom
Cena za pojedyncze zajęcia: 100 zł, (60 zł dla studentów); przy opłacie za całość zniżka 10%
link i koordynacja: zarzad@fppl.pl

Dodatkowe informacje o płatnościach: https://fppl.pl/platnosci-fppl/

Daty kolejnych spotkań:
11 kwietnia 2026