AMOR_fppl_v6

Na najbliższych zajęciach zastanowimy się nad słynną formułą Lacana: „Pragnienie człowieka to pragnienie Innego.”
W sposób usystematyzowany formuła ta pojawia się w tekście Lacana ze zbioru Ecrits „Kierowanie leczeniem i zasady jego oddziaływania” (1958 r.), nad którym pracujemy w ramach podstawowego seminarium FPPL w tym roku akademickim. Tym samym zaproponujemy Państwu odniesienie się do niej na podstwie dwóch innych tekstów – fragmentów z transkrypcji Seminariów Lacana.

Nie dosyć, że Lacan odróżnia w nich pragnienie od potrzeby oraz domagania się (w tym miłości), to na dodatek korzystając z prawa rządzącego znaczącym ujmuje to wieloznacznie. Przez co powstaje pytanie, czy chodzi mu o to, że pragniemy tego, czego pragnie Inny, czy, że pragniemy tegoż Innego, czy o to, że pragniemy by Inny nas pragnął?

W Seminarium V, Formacje nieświadomego (1957–1958), w wykładzie XX. pt. Sen Pięknej Rzeźniczki, Lacan pokazuje, że pragnienie nie należy do podmiotu, bowiem rodzi się w języku, w odpowiedzi Innego. Podmiot pragnie tego, by Inny pozostał pragnący, bo tylko wtedy on sam może istnieć jako pragnący. Uosobieniem tej prawdy jest kobieta w nerwicy histerycznej, która żyje pragnieniem Innego, które prowokuje do istnienia, by nie znikło. Inaczej wszystko by się rozpadło. Czysto klinicznie, Lacan rozważa tam, dlaczego, by utrzymywać satysfakcjonujący dla siebie związek miłosny, histeryczka musi, po pierwsze, pragnąć „czegoś innego”, a po drugie organizować się tak, by to „inne” nie zostało jej dane?

W Seminarium VII, Etyka psychoanalizy (1959-1960), którego główną tezą jest to, że człowiek jest odpowiedzialny wobec swego pragnienia, Lacan nazywa swe słynne zdanie „formułą gnomiczną”. W istocie, skupia ono jego myśl o podmiocie, pragnieniu i języku – choć on sam przypisuje je Freudowi. Lacan podkreśla tu, że Inny w relacji do którego człowiek pragnie, jest jednocześnie skarbnicą znaczących, tym, co nadaje sens, jak i tym, w kim podmiot rozpoznaje brak, odbijający jego własny brak. Lacan osadza tu swoją formułę w szerszym kontekście refleksji nad sublimacją i Rzeczą [freudowską] (la Chose) oraz nad tym, jak sztuka, religia i nauka (a wraz z nimi nerwica histeryczna, obsesyjna i paranoja) odnoszą się do tego, co w ludzkim doświadczeniu wiąże się z brakiem jako niemożliwym do przedstawienia.

Tłumaczenie zaj III_Lacan Sem 5 Form 22_01_1960

Tłumaczenie zaj III_Lacan Sem 7 Etyka 03_02_1960

Prowadzenie: Anna Wojakowska-Skiba, Marcin Piotrowski
Miejsce: ul. Ordynacka 11/1, Warszawa, I p. wejście A, sala 3 oraz Zoom
Wstęp: zajęcia płatne (informacja o płatnościach poniżej)

Prowadzący: Marcin Piotrowski i Anna Wojakowska-Skiba, członkowie Szkoły Psychoanalizy EPFCL-Francja, z wykształcenia psychologowie.
Miejsce:  ul. Ordynacka 11/1, Warszawa, I p. wejście A, sala 3 oraz Zoom
Wstęp: 100/90* zł, dla studentów 60/55* zł  (* przy opłacie za całość zniżka 10%)
Dla członków fppl: wstęp wolny.

Dodatkowe informacje o płatnościach: https://fppl.pl/platnosci-fppl/

Daty kolejnych spotkań:
11 stycznia 2026, niedziela, godz. 18.00-20.00
7 lutego 2026, sobota, godz. 11.00-13.00
11 marca 2026, niedziela, godz. 18.00-20.00
12 kwietnia 2026, niedziela, godz. 18.00-20.00
23 maja 2026, sobota, godz. 11.00-13.00

Czerwiec: data zostanie podana w późniejszym termini